بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

سلوک عرفاني يکي از شاخص ترين طريقه هايي است که در آن، فرد آگاهانه در مسير خودشناسي گام مي نهد؛ مسيري که غايت آن از همان آغاز مشخص و منازل و مراحل آن کاملا تبيين شده است. در اين طريقه، سالک تحت تعليم پيري راهدان و فرزانه، دشواري هاي راه را پشت سر مي گذارد و در نهايت به توحيد مي رسد. از ديدگاهي کلي، سلوک عرفاني را مي توان با «کهن الگوي فرايند فرديت» يونگ به طور تطبيقي مطالعه و مقايسه کرد. البته بايد در نظر داشت که فرايند فرديت يونگ کاملا ناخودآگاه است که او آن را از مطالعه بر روي خواب ها و اساطير و افسانه ها استنباط، و مراحل آن را تدوين کرده است؛ ازاين روي ساختاري کاملا ساده و بدوي دارد. درحالي که سلوک عرفاني آگاهانه است و مراحل و منازل آن داراي دقت و جزئيات فراواني است. با وجود اين، چارچوب کلي آن، همان است که يونگ براي کهن الگوي فرايند فرديت رواني تبيين کرده است. همين امر، مقايسه تطبيقي ميان اين دو مقوله را ممکن و مشابهت ها و تمايزات ميان آن ها را مشخص کرده است.

 نسخه قابل چاپ