بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی

پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
پنج شنبه 31 فروردین 1391  12:28 PM

1 : ادب و زبان (نشريه دانشكده ادبيات و علوم انساني كرمان) زمستان 1379- بهار 1380; -(9-8 (پياپي 7)):1-12.

سبك و درونماية شعر فارسي اقبال لاهوري

رادفر ابوالقاسم*

اقبال شاعر متفكّر، عارف و فيلسوف پاكستان، بدون ترديد يكي از نوابغ دوران اخير به شمار مي آيد. او ضمن آفرينش اشعار و آثاري به زبان اردو، زبان فارسي را براي بيان افكار و احساسات خود برگزيده است. اشعار فارسي و حتي اشعار اردوي او سرشار از مفاهيم عالي عرفاني، فلسفي، انساني و اجتماعي است. زباني كه اقبال در سرودن اشعار خود برگزيده، زبان شاعران گذشتة ايران و شبه قاره است. البتّه بيان اين مطلب دليلي بر مقلِّد صِرف بودن او نيست، بلكه او با تيز هوشي و استعداد فطري خود ، هم از نظر زبان و هم محتوا، طرحي نو درافكنده است و سبكي خاص خود پديد آورده است. اقبال سادگي و رواني و كاربرد تشبيهات و استعارات ساده را از سبك خراساني و رنگارنگي كلام و آوردن صنايع لفظي و معنوي را از سبك عراقي و ظرافت و مضمون آفريني و نكته سنجي را از سبك هندي وام گرفته است. با اين وجود، سبك او مختصّ خود اوست. از نظر مضمون، شعرش بيان عشق به دين و قرآن، محبّت پيغمبر اسلام (ص) و امامان بزرگوار (ع) ، فلسفه ، انديشه و طرح مسايل سياسي و فرهنگي روز است. شعر او عصاره و چكيدة فرهنگ اسلامي- عرفاني گذشته و حال است. در يك كلام شعر اقبال، شعري است بيدارگر، پوينده و گويا از عصر و زمان شاعر متعهّد امروز كه انسانيّت محور اساسي آن است.

كليد واژه:

نسخه قابل چاپ