پاسخ به:بانک مقالات زبان و ادبیات فارسی
پنج شنبه 31 فروردین 1391 10:32 AM
| : ادب و زبان (نشريه دانشكده ادبيات و علوم انساني كرمان) بهار 1388; جديد(25 (پياپي 22)):189-205. |
| تحليل ساختار روايت گير و راوي، با تکيه بر هفت پيکر نظامي |
| قاسمي پور قدرت* |
| * دانشگاه شهيد چمران اهواز |
|
در اين مقاله سعي برآن است که به تحليل ساختار روايت گير و راوي پرداخته شود. تقسيم بندي راويان گوناگون بر سطوح مختلفي مبتني است که در آنجا حضور و مشارکت دارند. برمبناي اين رده بندي، راويان عبارتند از: راويان درون داستاني، برون داستاني، ديگرگو و همگوي. درهفت پيکر نظامي ما با انواع اين راويان گوناگون رو به رو هستيم که در سطوح مختلف قرار دارند. روايت گير نيز يکي از مشارکهاي داستاني است که مخاطب راوي است. روايت گير به دو گونه اصلي تقسيم مي شود: روايت گير درون داستاني و روايت گير برون داستاني. روايت گيربرون داستاني، روايت گيري است که در داستاني که خطاب به او گفته مي شود، مشارکت و حضور ندارد. اما روايت گير درون داستاني در داستاني که خطاب به اونقل وگفته مي شود، مشارکت وحضور دارد و بنابراين روايت گير شخصيت است. تا دو دهه اخير، روايت شناسان به روايت گيرنپرداخته اند و اين در صورتي است که دربرخي ازمتون روايي مثل هفت پيکر، روايت گير به عنوان چارچوب و مي کند. درهفت پيکر نظامي، بهرام گور، روايت گير شاهدختهاي روايت گري است که هرکدام از آنان به نوبت حسازهبنيادين عمل کايتي را براي او روايت مي کنند. آنان راويان متعددند وبهرام گور تنها روايت گير حکايتهاست. |
| كليد واژه: روايت گير، روايت شناسي، هفت پيکر نظامي، شعر کلاسيک فارسي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |